گرامی داشت استاد حسین قوامی

 در برنامه رادیویی "نام آوران" از رادیو فرهنگ

جمعه ها ساعت 21 تا 22

از 13 بهمن ماه 85 

 

تهیه و تألیف: سید محمد حسینی باغسنگانی

صدابردار: زهره زاهدی / هدیه صیفی کار

گویندگان: مهرانه رامهرمزی /  کریم آزادی / محمد هاشمی نیا 

 

استاد حسین قوامی خواننده خوشنام و پرکار موسیقی اصیل ایرانی سال 1288 هجری-شمسی در تهران، خیابان اکباتان متولد شد و در هفدهم اسفند 1368 در سن هشتاد سالگی چشم از جهان فروبست.
در صفحات تاریخ موسیقی ایران نام «حسین قوامی» مشهور به «فاخته» از درخشش خاصی برخوردار است. ویژگی آوازی او، اجراهایش و تسلط او بر بیان واژه ها و تعادلی که بین شعر و موسیقی بوجود می آورد سبب شد که فاخته موسیقی اصیل ایرانی ماندگار و کارهایش از مقبولیت خاص وعام برخوردار شود.

 

                                                                    

 

زندگی و کار فاخته

 

استاد فاخته تحصیلات ابتدایی را در دبستان ترغیب و متوسطه را در دبیرستان قاجاریه گذراند و در دوران سربازی به تحصیلاتش ادامه داد و وارد آموزشگاه افسری شد و تا درجه سرهنگ دومی ارتقا یافت. وی در خانواده ای رشد کرد که چندان سرسازگاری با موسیقی نداشت. به همین علت وقتی مرحوم حسین خان اسماعیل زاده کمانچه کش معروف از پدر وی می خواهد که قوامی را برای تعلیم نزد او بگذارد با مخالفت پدرش مواجه می شود. اما قوامی مدتی از راه شنیدن صفحه های گرامافون و صدای استاد طاهرزاده به فراگرفتن فن آواز پرداخت تا اینکه توسط برادر بزرگترش با بزرگان موسیقی آن زمان: حسین یاحقی، حاج علی اکبر شهنازی، و ظلی آشنا می شود.

وی سال های 1304 -1305 نزد عبدالله حجازی به فراگرفتن فن آواز پرداخت و این کار را به مدت شش الی هفت سال متوالی دوبار در هفته ادامه داد. بعدها نیز از وجود حبیب سماعی و نورعلی خان برومند بهره ها گرفت.

در سال 1325 به دعوت حسینقلی مستعان،رئیس تبلیغات و انتشارات وقت،به رادیو رفت و مدتی را به نام خواننده ناشناس به مدت شش ماه برنامه اجرا کرد تا اینکه زنده یاد روح الله خالقی نام مستعار «فاخته» را برای وی انتخاب کرد.

وی از لحاظ مکتب موسیقی، پیرو مکتب موسیقی تهران بود، البته با این تفاوت که فاخته واژه ها را بسیار صریح و فهما ادا می کرد، به گونه ای که شنونده به راحتی می توانست واژه ها و کلام آوازی او را دریابد. همکاران اولیه او مجید و حمید وفادار بودند که پس از اتمام خدمت وظیفه با آنان آشنا شد. مجید وفادار نوازنده چیره دست ویلون و حمید نیز نوازنده برجسته تار بود. قوامی در سال 1337 مجدداً به برنامه گلها دعوت شد. قوامی از پرکارترین خواننده های برنامه گلهاست، زیرا وی در حدود 220 برنامه در گلهای جاویدان، رنگارنگ، برگ سبز، شاخه گل و گلهای تازه، شرکت جست. در عین حال برنامه های زیادی نیز از او تنظیم و پخش شده است.

 

 

                                                                    

      

 

تو ای پری کجایی
شبی که آوای نی تو شنیدم /چو آهوی تشنه پی تو دویدم
دوان دوان تا لب چشمه رسیدم/ نشانه ای از نی ونغمه ندیدم
تو ای پری کجایی؟ که رخ نمی نمایی
از آن بهشت پنهان / دری نمی گشایی
من همه جا پی تو گشته ام / از مه و مهر نشان گرفته ام
بوی تو را زگل شنیده ام / دامن گل از آن گرفته ام
دل من سرگشته توست/نفسم آغشته توست
به باغ رویاها چو گلت بویم / در آب و آینه چو مهت جویم
تو ای پری کجایی؟
در این شب یلدا ز پی ات پویم/ به خواب و بیداری سخنت گویم
تو ای پری کجایی؟
مه و ستاره درد من می دانند / که همچو من پی تو سرگردانند
شبی کنار چشمه پیدا شو/ میان اشک من چو گل وا شو
تو ای پری کجایی؟

 

                                                                    

 

 

در این مجموعه برنامه صداهای منحصر به فردی از استاد قوامی به سمع و نظر شما گرامیان خواهد رسید، علاوه بر این، این عزیزان ما را در این گرامی داشت یاری می دهند:

 

استاد همایون خرم

استاد بیژن ترقی

شادروان استاد میرنقیبی

شادروان استاد حسین تهرانی

شادروان استاد علی تجویدی

شادروان استاد اسماعیل نواب صفا

استاد حسن کسایی

استاد ساسان سپنتا

استاد هوشنگ ظریف

مسعود قریشی (خواهر زاده استاد قوامی)

احمد امیر سلیمانی (از دوستان استاد قوامی)

بهجت الملوک قوامی (همسر شادروان قوامی / از آمریکا)

رضا مهدوی

سید علیرضا میر علینقی

دکتر کیومرث وثوقی روشن

دکتر سیف الله وحیدنیا

فرخ خالقی (فرزند استاد خالقی)

و تنی چند از شاگردان و دوستان و کارشناسان موسیقی ایران...

                                                                    

این مجموعه برنامه را از جمعه 13 بهمن به مدت 8 هفته (جمعه ها) دنبال کنید و به دوستان خود بگویید.    اف ام / ردیف 106.7رادیو فرهنگ / ساعت 21 تا 22

/ 4 نظر / 18 بازدید
مريم

راه عشق سخت است و دشوار هنگامی که عشق تو را به اشارتی فرا می خواند رهرو عشق باش عاشق شو تیغ های نهفته عشق تو را خسته می کند نوای عشق چنان تند باد شمال در باغ رویاهای تو را آشفته می کند اما عاشق شو

قاسم رفيعا

کار بسيار قشنگ است فقط من فکر می کنم اگر مقداری روی وزن آن کار شود کار بسيار ماندگاری خواهی داشت . می دانی الان وزن ابيات آهنگين است وقتی خودت می خوانی احساس می کنی کاملا وزن دارد در صورتی که واقعا اينطور نيست . شايد بتوانم روزی کاری برايت انجام دهم . خوشحال می شوم

[چشمک][ناراحت][لبخند][بغل][ماچ][زبان][قلب][سوال][تعجب][عصبانی][عینک][شیطان][گریه][قهر][سبز][خداحافظ][قهقهه][خنده][تایید][شوخی][گل][دست][هورا]