به زخم مفتخرم کن ...

غزلی تازه از محمدحسینی باغسنگانی 
::
رسیده ایم به جایی که جایمان خالی است 
نگاه کن چه قدر زیر پایمان خالی است

نشسته ایم به موسیقی و عبا بر دوش 
و جای حضرت غم در صدایمان خالی است 

به سیر کشتن خود با خدای خویشتنیم 
نگرد جان برادر، عبایمان خالی است

کسی نبوده از اول در این بدن، باری 
شروع را چه کنم؟ انتهایمان خالی است

به زخمه معتبرم کن که مهربانی توست
به زخم مفتخرم کن، قفایمان خالی است 

....................................................................
مهر ماه نود و سه 

/ 0 نظر / 17 بازدید